17 Ocak 2012 Salı

Haberler

Ekşi'de millet, bir yarışmada Rauf Denktaş'ın sesini tanıyamadı diye genç bir kıza saydırmış da saydırmış. 200'e yakın yazı vardı sanırım. Öncelikle ne bu şiddet bu celal? Adamı tanımasa anlarım. Sesini tanısa ne olur, tanımasa ne olur?

Tanıması için haberleri izlemesi lazım. Haberler iğrençtir. Tüm sakız gibi ajitasyon dolu diziler bile haberler kadar iğrenç değil. Haberlerden öyle nefret ediyorum ki yazmakla bitmez. Hepsinin yancı olması bir tarafa, bunu gizlemeleri, hepimiz gibi işlerini korku ve çekince içinde yapmaları bunun önemli nedenleri. Bir de üstüne, bu "korku"dan çok daha eski olan duygu sömürüsü takıntıları var. Haberleri bir açın, o ölmüş, bu ölmüş, bu da ölmüş, bu da ölmüş, bu ikisi ölmüş, şurda üçü ölmüş, şu hasta ve ölecekmiş, şu biri kurtulmuş ama beşi ölmüş. Haber mi bunlar?

Kötü haberlerin insanlara duyurulmaması gerektiğini düşünüyorum. Ama tabii angut insanlar bir ders almak için mutlaka o dersi almadığından ölmüş birini izlemek zorundalar sanırım. Eğitimde bir bok öğrenmediğimiz için hayat derslerini "bunlar gibi nasıl ölmezsiniz" programlarında alıyoruz. İnsanlar her şeyden korkmaya, çekinmeye, dozu arttırarak devam ediyorlar.

Dolayısıyla izlemekten haberler kadar iğrendiğim başka bir program yok. Bu da birçok siyasetçinin sesini tanımamaya sebep olabilir. Rauf Denktaş, Allah rahmet eylesin, çoğu siyasetçiden kıyas götürmeyecek kadar üstündü tabii ama birbirinize çemkirmek için de pusu kurup sinsi sinsi beklemeyin (yazının ta başına referans verdim burda).

Ayrıca bir de Meltem Cumbul'a çemkiriyorlar. Ne yaptıysa yaptı, çıktı işte Altın Küre törenine. Ya diğer ünlülerin çıkmasını ne kadar önemsiyorsan o kadar önemse; ya da Cumbul'un oraya çıkması senin için daha önemliyse o zaman takdir et, çeneni kapat. En eğitimlimizde, gün görmüşümüzde bile bitmeyen tükenmeyen bir çekememezlik var. Bu ülkede bize su diye başka bir şey içiriyor olsalar gerek.

Bu içimde biriken sinir de yani güya seçilmiş yazarların oluşturduğu bir güruh tarafından son raddeye getirildi.

Abi, insan çekip gideyim de diyemiyor, çocukluktan beri ne yapmayı hayal ettiysem hep burda yapmayı hayal ettim. En iyisi hiçbir şey hayal etmemek heralde. Bir sürü diğer mecrada da epey zararı dokunuyor insana.

Hiç yorum yok: