2 Temmuz 2009 Perşembe

Kenan Doğulu - Patron



En büyük hayranlarından biri sayılmam ama albümlerinin iyi olması konusunda Kenan Doğulu’nun ciddi bir garantisi var. Hit makinası “Festival”den sonra Eurovision’a kendi standartlarının üç beş kat altında bir şarkıyla katılma hatası yapan şarkıcı, yarışmanın kariyerlere vurduğu baltadan sıyrılmaya kararlı belli ki. O zamandan beri pek ses çıkarmadı ama geri dönüş albümü hakikaten bir geri dönüş albümü.

İlk piyasaya çıktığında çalışma için bir “çok kötü olmuş” dedikodusu dolandı etrafta. “Festival”in başarısındandır dedim. Velhasıl dinleyince gördüm ki muhtemelen açılış parçasıyla değerlendirmiş millet. İlk şarkı Patron, Çakkıdı’ya benzemek için çırpınan biraz itici bir şarkı. Neyse ki kalan şarkılar her şeyi telafi ediyor da çıkan dedikodular yersiz kalıyor.

Çıkış parçası “Rütbeni Bileceksin” Doğulu’dan duyduğum en iyi 5 şarkıdan biridir rahatlıkla. Sıradanlaşmış elektronik bir aranjeye değil modern-alaturka arasında gidip gelen bir düzenlemeye sahip. Asabi ve bunu yansıtmayı iyi biliyor. Video klibini tam anlamıyla harcamışlar maalesef. Çok daha sinematografik bir şeyi kaldırabilirdi. Vokallerin tizleştiği, aranjenin biraz daha “cool” olduğu “Öp” de dans ettirmeye devam ediyor. Bora Uzer’in bestesini ve enstrümanlarını sırtlandığı “Öp” müzisyenin kendi müziğinde eksik bıraktığı o elemente sahip ve hit olabilir. “Rütbeni Bileceksin” ile çok yakışıp bütün albüme lokomotif olmuşlar.



Albümün çoğunluğunu oluşturan akustik parçalara geçiş yapmak için “Anlıyor Musun?” diye bir parça kullanılmış ki çok yerinde durmuş. Timbaland aroması hissediliyor ama şarkı güzel. Gerçi her Kenan Doğulu şarkısında olduğu gibi bu albümün şarkılarında da mutlaka bir saçma cümle mevcut. Bu cümlelerden örnekleri yazının sonundaki ekte bulabilirsiniz.

Bu akustik şarkıları çok defa dinlemedikçe birbirinden ayırmak biraz zor. Doğulu’nun çekirdeğindeki tarz da bu şarkılar zaten. Mevlana’nın şiirinden uyarlanan “Etme” ve “Beyaz Yalan” gibi parçalar yenilik yaratmak için değil saf Kenan Doğulu stiline yeni örnekler kazandırmak için varlar. Aralarında bir tek “Kıskanıyorum” alaturkaya dokunup kaçmış (Aşkım Aşkım gibi). Onun haricinde bilindik ama güzel yazılmış gitar şarkıları mevcut.

Sonlara doğru dans şarkıları kendini tekrar gösteriyor. “Salak” hem sözleri hem de düzenlemesiyle albümün en uç şarkısı sayılabilir. Hem lafını esirgemiyor hem de aranjede dinleyici dostu olmaya kasmamış. “Şimdi&Burada” ise “Aşk Kokusu”nun dans versiyonu gibi geliyor kulağa. Onu seven bunu da sevecektir.



Kenan Doğulu’yu sevenler için albümü tavsiye etmeye zaten gerek yok. Fakat benim gibi temkinli yaklaşanlar için Patron hayal kırıklığına uğratacak bir albüm değil. “Rütbeni Bileceksin” ve “Öp” haricinde yeni ufuklar açmaya çalışan şarkılar yok fakat kendi stilinin cılkını çıkarmadan yürümek de bir başarıdır. Çıkacağı devasa yaz turnesi (Fanta) albümün isminin iyi anılmasına yardımcı olur umarım. Bir de umarım ikinci klip “Öp”e gelir.

Not. 3.5 / 5



Ek 1: Patron albümündeki şarkıların olmazsa olmaz birer saçma cümleleri:

Patron: Patron kaynaşalım, patron oynaşalım, patron yanaşalım. (Kendi şarkından çalma be abicim)

Rütbeni Bileceksin: Ustan eyvah diyecek, rüzgar çok sert esecek.

Öp: Ürktün korktun bir anda, belki de şehvetin firarda. (Frijit demek mi bu?)

Anlıyor Musun: Kardan bir kedi, çilekten bir gemi, seninle hayal kurmak hediye gibi. (Biraz da saçma gibi)

Beyaz Yalan: Koydum başımın üstüne kalbini, yüksekten daha iyi gör diye gerçekleri. (Başınızın üstü o kadar da yüksek değil sayın Doğulu :) Kendimizi kaptırmayalım.)

Salak: Sağa bak, sola bak, şimdi aşağı. Avanak.

Şimdi & Burada: Senin sesin mavi, gözlerin melekli. (Iyk)

Hiç yorum yok: