29 Haziran 2009 Pazartesi

Şimdi Bakamam, Yarım Saate Gelsin



Bu siteyi genellikle günlük tutmak veya olumsuzluk yaymak için kullanmamaya çalışıyorum ancak bazı şeyleri de yazıp içimden atmak gündelik hayatım için daha iyi oluyor. Bu kısa yazı özellikle üniversitelerde, bankalarda ve devlet dairelerinde masasının başında oturup iş yapmaya üşenenler için geliyor. Ben zamanımı ağaçtan topluyormuşum gibi “yarım saat sonra gelsin” diyen teyzeleri ve kendi yaptıkları hatayı bana mal etmeye çalışan kurumları anlamakta zorluk çekiyorum. Beş saniye sonra sakinleştiğimde ise şükrediyorum ki benim işimi geciktiren, eksik yapan veya yanlış yapan insanlar bu “olsa da olur, olmasa da olur” meslek gruplarına mensup insanlar. Doktor, avukat ya da araba tamircisi gibi insanlar savsaklasaydı çok daha fena olurdu. İçimden bastırmak istediğim bir ses bu önemli meslek sahipleri de o teyzelerin işini eksik yapsın demek istiyor ama bana ne faydası olacak ki? Ben çilemi o depresif, floresanlı odalarda çekiyorum, sonra kendi işime geliyorum, patron fıstık gibi bir haber veriyor ve bir bakıyorum ki her şey değişmiş.

O yüzden sevgili teyzeler, dünyayı boş verecekseniz kendi işlerinizden başlayınız. Benim hayatım halen önemli ve meşgul. Herkes o tavrınızdan sonra benim gibi iyi dileklerle çıkmayabilir ofisinizden. Kolay gelsin.

Hiç yorum yok: