8 Haziran 2009 Pazartesi

Easy Virtue (2008)



Evlilik Sınavı’ndan çıkardığım birkaç şey var. Son dönemlerde İngiltere’den gelen her güzel komedinin klişe bir şekilde “İngiliz soğukluğundan çok uzak” diye adlandırılması boşuna değilmiş. Hakikaten soğuk, itici bir İngiliz mizah anlayışı mevcutmuş (Monty Python izleyince insanın inanası gelmiyor). Filmin büyük bir yüzdesinde gülmek mümkün değil. Diyaloglar maalesef akmıyor, film sıkıcı ve bu tip hazırcevap komedilerin içermesi gereken sivri zeka mevcut değil. Bir tiyatro oyunundan uyarlanmış olduğu her halinden belli ama 80 küsür yıllık bir oyun olduğundan sanırım, güncelliği kalmamış, ekip de güncellik katamamış. Aynı oyunun 1928’de Alfred Hitchcock tarafından çekilmiş sessiz uyarlaması daha ilginçtir kanımca.

Jessica Biel pek yetenekli bir oyuncu değil, ekibin geri kalanı ise en iyi performanslarını ortaya konmuş denemez. Zaten ne kadar seversem seveyim Colin Firth’ün herhangi bir filmdeki varoluşunu bir diğer filmindekinden ayırt edemiyorum. Neyse ki film finale doğru mecburi bir şekilde temposunu yükseltiyor da, gönül ilişkileri ta ilk yarıdan tam olarak tahmin ettiğim şekilde değişse de güzel birkaç şarkı ve göz alıcı İngiliz taşrası görselliğiyle idare eder bir yer ediniyor kafalarda.

Hiç yorum yok: