8 Nisan 2009 Çarşamba

Murat Boz - Şans



Murat Boz hakkında sızlanmayı kesmek istiyorum. Kendisi iyi bir potansiyel taşıdığı için (çok güzel bir ses, dans yeteneği, iyi bir fizik vs.) epey bir umut bağladık ama onlar geçip gitti. Şimdi kendi oluşturduğu yeni standartları içinde değerlendirmek lazım.

Geçen yaz “Uçurum”la ilgili düşüncelerimi belirtmiştim, ticarilikten yıkılan bir şarkıydı kendisi. Yeni şarkıcılar bunu yapar, ilk albümden sonra sadece aynı satışı koruma derdinde olurlar. Nil bile bunu yaptıysa, Murat’ın hayli hayli hakkı vardı. Fakat “bir maxi-single, bir albüm” rutiniyle ilerleyen şarkıcının bunları aşmış olması gerekirdi şimdiye kadar. Yeni albümü “Şans” satma derdine o kadar çok batmış ki “Uçurum” çalışmanın en iyi 3-4 şarkısı arasında rahatlıkla yer alıyor.

Albümde iki şarkı yazarının borusu ötmüş: Soner Sarıkabadayı ve Ersay Üner. İlkini “Uçurum” ve “Kasaba” gibi Serdar Ortaç olma heveslisi parçalardan, ikincisini ise Demet Akalın’ın envai çeşit hitinden hatırlayabilirsiniz. İşin kötüsü Akalın bütün güzel parçaları kendine saklatıyor olsa gerek, fazla gürültülü şarkısı “Para Yok” Üner’in albümdeki tek kayda değer işi. Bu şarkıyı gerçekten seven var mıdır bilmiyorum ama Mustafa Ceceli’nin dans ettiren düzenlemesi ve Murat’ın klipteki kendine güvenli tavrı haricinde pek hatırlanacak bir şey değil.




Üner’in diğer şarkısı “İstanbul Eğlencesi” her saniyesi ve her kelimesiyle İsmail-YK albümünden fırlamış gibi. Başka kim “DJ çok iyi, süper müzik çalıyor” der ki? Albümün daha ikinci parçasında yaşattığı bu şoku telafi edecek çok az şarkı var. Açılıştaki “İki Medeni İnsan” “beni sevemedin ya, şu bedenimi saramadın ya” kısmıyla vurmayı hedefliyor belli ki. Boz’un kendi yazdığı parçalar ise ya silik ya da rahatsız edici. “Görmemişim Duymamışım” ve “Hatun Yıkılır” boş yere en sona atılmamışlar. “Gümbür Gümbür” ise vokal olarak beslendiği Tarkan’dan (iyi bir şey) şarkı yazımında da etkilendiğini gösteriyor (kötü bir şey). Tamamen alakasız bir yerde giren “gel de yar beni güldür” dizesi hakikaten güldürüyor.

Belli bir seviyeyi aşan şarkılardan ilki, albümün de en iyi parçası, 90’lar popunu hatırlatan “Özledim”. Hani bu şarkıyı pazarlasınlar, albüm satsın hiç şikayet etmem. Fettah Can çalışması beklemediğiniz kadar etkileyici yazılmış ve söylenmiş. Aşkın Nur Yengi albümlerini hatırlatan girişteki kemanlardan hislenmemek elde değil. Sarıkabadayı’nın hem yazıp hem de albümdeki iki versiyonundan birinde vokaline eşlik ettiği “Sallana Sallana” da sevilebilirlik derecesinde “Özledim”in hemen peşine geliyor. Özellikle düet versiyonunda garip bir orijinallik var. İki erkeğin böyle bir şarkıyı beraber söylemesi çok sık yapılan bir şey değil. Rafet El Roman ve Yusuf Güney’e teşekkür etmek lazım belki bunun için.



Son üç şarkı ise geçen yaz çıkan Uçurum maxi-single’ındaki şarkılar. Uçurum’un girişine ufak tefek geciktirmeler eklenerek yeni bir aranje yaratılmış, çekici de olmuş. Zamanında yüzüne bakmadığım şarkının şimdi “kötünün iyisi” oluşu albüm için bir övgü olamıyor elbette. Murat böyle işlerle devam edecekse kalıcı olmak için gerçekten “şans”a ihtiyacı var. Bakın bu son cümle ne kadar sıradan bir kelime oyunuysa albüm de o kadar sıradan işte. Çuvaldızı da batırdık kendimize.

Not: 2 / 5





2 yorum:

rahat yazar dedi ki...

murat boz bugün beyaz showda!

0rcun dedi ki...

şey i ayrı yazmayı öğrensinler artık şu kartonetlere! kocaman adam oldular
sıradaki single her şeyi yak ya da sallana sallana olacakmış