28 Ocak 2009 Çarşamba

Dido - Safe Trip Home



Dido, “çok beğenilen yeni şarkıcının ikinci albümü” sıkıntısını atlatalı 5 yıl oluyor. Genelde ilk başarılı albümü taklit eden, ticari ikinci albümler şarkıcıların diskografilerinde en az işe yarar çalışmalarıdır. Dido için de öyle olacak gelecekte, geriye doğru baktığımızda. 2003 tarihli “Life For Rent” yine sevilesi, insanı hislendiren bir albümdü ve “Mary’s In India”, “See The Sun” gibi başyapıtlar içeriyordu. Fakat bir önceki çalışması “No Angel”ın kişiselliğini ve orijinalliğini bu albümde bulamamıştık. Geçtiğimiz senenin sonlarında dinlediğimiz yeni albüm “Safe Trip Home” ise Dido’nun her zaman bahsetmeyi sevdiği “ev” temasıyla bezenmiş, tamamen müzik adına yapılmış bir albüm.

Bunu ilk single “Don’t Believe In Love”dan da anlamak mümkün. Tamemen sinik olan bu şarkı albümün çıkış şarkısı olabiliyorsa, kalanların ne kadar az hit potansiyelini taşıdığını tahmin edebilirsiniz. Fakat bu kötü bir şey mi? Hayır. “White Flag” çıktığında listeleri fethetti de ne oldu. Dinlediğimiz albüm bunun kadar güzel değildi eninde sonunda. “Don’t Believe In Love” ülkemizde yaptığı gibi kısmi bir liste başarısı gösterip hayranları albüme hazırladı. “Safe Trip Home”un yine de en ritmik anlarından biri olan parçayı tempo olarak sadece “It Comes and It Goes”, “Us 2 Little Gods” ve “Quiet Times” takip ediyor. Elbette üçü de Dido’nun kendine has hüznünden nasibini almış bir şekilde.



Daha ağır şarkılar, kızın işi hüzün hakkında yazmak olduğu için daha hedeften vuruyorlar. Sözler her zamanki Dido sözleri. Ağır bir İngilizce yok. Olabildiğine basit cümlelerle anlatılmış bazen karmaşık, bazen sade duygular. Bu stili bana Robert Smith ve The Cure sevdirdiği için Dido’dan dinlemek de güzel oluyor. Albümün zirve yaptığı şarkılar arasında kalp kıran melodisiyle “Grafton Street”, “Let’s Do The Things We Normally Do” ve “Northern Skies” başı çekiyor. Grafton’ın en çekici yeri finalde çalan melodisi, neredeyse “My Heart Will Go On”un introsunu andırıyor. “Northern Skies” ise bilmeden dinleseniz bile kapanış şarkısı olduğunu tahmin edeceğiniz bir parça. Oldukça ağır fakat, albümün en vurucu laflarını ediyor. “Bir zamanlar burada benim için güzellik vardı. Geniş kuzey göğünün altında” dediği şarkı upuzun bir enstrümental kısımla kapanıyor. Neredeyse sakin ve duygusal bir film bitmiş de jenerik müziğini dinliyor gibi hissediyorsunuz kendinizi.



Sakinliğin dozunu biraz kaçıran parçalar de yok değil. İlginç bir şekilde resmi olarak albümden ilk dinletilen şarkı olan “Look No Further” neredeyse hiçbir hayat belirtisi göstermiyor. Bu ölü hali şarkıyı sevmeyi zorlaştırırken, “The Day Before The Day” de o sınırı aşmadan, ama çok yakınında kalmış. Kapanışa doğru gelen “Burnin’ Love”daki Citizen Cope eşliği albüme biraz renk getirmiş. Fakat bu şarkıyı da melodik olarak “Northern Skies”a benzetiyorum ben ve ilki ikincisinin gölgesinde kalmaktan kurtulamıyor..

Dido’nun yeni albümünde derdi yine “ev”, yine “aşk”, yine “hayatlarına devam ederken yarı yolda bırakan arkadaşlar”, yine “bundan sonra farklı olacak”, yine “aslında hiçbir şey farklı olmayacak”. Kızın sözlerinde kendine acırken, zavallı gözükmemeyi becerebilen hoş bir sihir var. Müzikal olarak hiçbir deneye girişmeyen albümü (belki de büyük deney bu mudur?) bu sebeple yine de bağırlarına basmalı Dido hayranları. En azından samimi bir şekilde Dido’yu tekrar gösterdiği için, 1999 tarihli No Angel’dan beri ilk defa.

Not: 3.5 / 5


5 yorum:

görkem dedi ki...

Grafton Street muhteşem bir şarkı herkese tavsiyemdir

lecterhouse dedi ki...

northern skies da çok güzel :)

LightYears dedi ki...

albüm baya güzel bence.. özellikle proje yaparken ii gidiyo :)

lecterhouse dedi ki...

bence de :P

görkem dedi ki...

http://www.didomusic.com/tr/

Dido'nun resmi sitesi artık Türkçe